X
تبلیغات
رایتل
هزار و یکشب

آرشیو
موضوع بندی
سه‌شنبه 7 تیر‌ماه سال 1384
این شعر با زبان بوشهری نوشته شده


تیر کاری

 

بیل تا با دل سخته م بوخونم

دل با غصه امخته م بو خونم

جیگرم گل زده ، تش تو دلمن

شو  و روز یاد تو ، هم منزلمن

دیگه مرزنگ چیشم واز نمیشه

دیگه دل با مو ، هم آواز نمیشه

آخرش رفتی و برشندی دلم

سنگ گتی زدی ، اشکندی دلم

می چه بدخدمتی سیت کرده بیدم

می چه بی حرمتی سیت کرده بیدم

همه بید و نبیدم ، تو بیدی

همه عشق و امیدم ، تو بیدی

سی چه رفتی ، مو که جونم سی تو بید

هر چی داشتم ، او و دونم سی تو بید

شو  و روز ورد زبونم تو بیدی

نفسم بیدی و جونم تو بیدی

گل شص پر که میگفتن تو بیدی

باغ نوبر که می گفتن ، تو بیدی

او ینه بندون که می کردم سی تو بید

خچه گردون که می کردم سی تو بید

آخرش رفی و برشندی دلم

سنگ گتی زدی اشکندی دلم

غم هجر تو ، امونم بریده

بانگ و فریاد و فغونم بریده

از غمت مانده غباری تو دلم

رفتنت زد تیر کاری ، تو دلم

 

 

بیل : بگذار          سخته م : سو خته ام           مرزنگ : مژه چشم                    می : مگر

امخته م : آموخته ام       گل زده : داغ شده             برشندی : برشته کردی           سیت : برایت

بوخونم : بخوانم    تش : آتش     سنگ گتی : سنگ بزرگی          بید و نبید : بود و نبود

گل شص پر : گل شصت پر ، نوعی گل مخصوص نوعی گل نرگس است که گلبرگ های فراوان دارد

او و دون: آب و دانه          باغ نوبر: باغ نو میوه             اوینه : آینه          امون : امان

خنچه گردون: خوانچه گردانی در مراسم مختلف که نشانه شادی یا عزا است.

فغون : فغان            تیر کاری : تیر کشنده